zaterdag 23 juli 2011

Kitap okuma aliskanligi

Image Hosted by ImageShack.us

Benim bir kardesim var (fotograftaki cocuk). On iki yasinda haylaz bir cocuk. Annem ve babam calistiklari icin pek fazla kardesimin bazi guzel aliskanliklari edinmesi icin ilgilenemiyorlar. Ornegin kitap okuma aliskanligi. Asaga yukari alti ay once basladim bu ise, kitap bagimlisi etme isine. Bizim ailede pek kitap okuyan yok, yani ben varim, baska.. hmm.. yok. Alti ay once, dedim bu cocuga bi abla olarak bi sey ogretemedin, bari boyle guzel bir aliskanlik edindir. Karar verdim ve cok salakca basladim bu ise. Cocuga durmadan kizdim bagirdim cagirdim. Tabii cocuk ters tepki verdi, kitaplardan sogudu. Sonra daha farkli methodlarla bu isi yapmam gerektigini anladim. Gec degildi, hala basarabilirdim. Kitaplari sevdirmem gerek diye dusundum, yavas yavas baslamam gerektigini anladim, oyle bir cocuk bir ayda kitap kurdu falan olamaz, bunu anladim.

Onunla birlikte kutuphaneye gittik, guzel bir kitap sectik. Kutuphanede biraz gezdirdim onu, biraz kitap gorsun, koklasin, kokuyu icine ceksin istedim. Amacim belli, cocugu kitaplara bagimli edecegim, kitapsiz kalamiyacak, bir uyusturucu bagimlisi gibi kitap bagimlisi olacak ve kitapsiz yasayamiyacak. Bir bagimli gibi kitapsiz kaldigi an kafayi yiyecek, titremeye baslayacak, oraya buraya saldiracak :P.

Olaya yavas yavas basladim, sakin bir sekilde, kizmadan, sinirlenmeden. Verdim kitabi, ben de kendi kitabimi aldim. Her aksam yatmadan once onunla birlikte okudum. Yaninda yattim yatakta, o kendi kitabini okudu, ben kendi kitabimi. Ilk gunlerde ‘’uff abla yaa’’ falandi, sonra kesti bunu. Ben de yaninda olup okudugum icin, kendini yalniz hissetmedi. Bence bu cok onemliydi, eger yaninda yatip okumasaydim kendi kitabimi, gormeseydi beni oyle okurken, o da okumazdi.

Gunlerce boyle devam ettik, sonra ben azalttim bu yaninda yatip kitap okuma olayini. Her aksam yatarken kendi okumaya basladi. Okudugu sayfalari her aksam sayiyorduk. Bu sayfalar cogalmaya basladi, ama yavas yavas. Yani her ay bir sayfa fazla okuttum. Sonunda bu kitap okumayi bir aliskanlik haline getirdim, getirdim ama hala bunu ben istedigim icin yapiyor. Yani daha cok isim var. Artik her aksam kitap okuyor ama bunu zorunluymus gibi yapiyor. Gelip bana kac sayfa okudugunu gostermesi gerekiyormus gibi. Bunun degismesi icin de elimden geleni yapicam. Alti ayda bunlari basardim, bakalim bir alti ay sonra Velicik gercekten kitap okumayi sevecek mi. Aslinda yavas yavas sevmeye basladi, hissediyorum bunu. Gecen gun kendi soyledi bir kitaba baslarken cok sikici oldugunu ama sonra cok guzel oldugunu falan.

Ha bir de, kucuk kucuk sozler veriyorum kardesime. Iki kitap bitirirsen senle Italyan dondurmacisina gidecegiz falan gibi. Bugun gittik beraber, cunku dun bir kitap bitirdi. Bugun dondurmayi yiyisini gorunce icimden dedim ‘’belki de hersey bu dondurma icindi, sevdigi falan yok kitap okumayi’’. Umarim oyle degildir ya. Hersey bosa gitsin istemiyorum.. Pf, neyse positif dusuneliim!

Hayatta fazla bir sey basaramadim, ama bunu basaracam! Gorursunuz!

3 opmerkingen:

  1. yav bırak cocukluğunu yaşasın kardeşin ben olsam
    arada bir gene dondurma ısmarlarım ufaklığa.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Çok güzel bir niyete girmişsin. Keşke her abla senin gibi olsa. Bol şans diliyorum sana bu yolda. Bu arada mimledim seni ;)

    BeantwoordenVerwijderen